Esmir Hajdarpašić: Novi Grad je za vladajuću garnituru periferija ostavljena tajkunima

29 Aug 2018

Prva smjena nastavlja da daje prostor mladim, hrabrim, progresivnim i ljevičarskim aktivistima, političarima i intelektualcima. Naš sagovornik Esmir Hajdarpašić je bio dugogodišnji aktivista JOSD-a, koji je svoj angažman nastavio u Socijaldemokratskoj partiji Bosne i Hercegovine, privučen idejama radništva i progresivne emancipatorske ideje solidarnosti. O vlastitom angažmanu i problemima lokalne zajednice u opštini Novi Grad Sarajevo Hajdarpašić govori otvoreno za naš portal.

 

Novi Grad je najveća opština u Kantonu Sarajevo. Da li je briga Vlasti proporcionalna veličini opštine?

Ne samo da je najveća opština u Kantonu Sarajevo, već je po broju stanovnika odmah iza Banja Luke, dok je i po površini jedna od najvećih u našoj državi. Mislim da nam postojeći odnos Kantona govori da sigurno nismo opština koja “vrijedi kao 10 drugih opština”, uprkos tome što smo demografski i teritorijalno izjednačeni sa mnogim gradovima. Štaviše, možemo slobodno reći da je za trenutne strukture u Kantonu opština Novi Grad zapravo periferni dio glavnog grada koji je manje važan od drugih opština. Međutim, dosta je odgovornosti zbog toga i na ljudima koji vode našu opštinu. Izuzev već opšte poznatog “šminkanja”, odnosno uređivanja ulica, parkova, zgrada pred izbore, načelnik i vladajuća većina u Opštinskom vijeću se u suštini bave isključivo sa projektima tajkuna koji su bliski njihovim strankama, a to su izgradnje poslovno-stambenih objekata i benzinskih pumpi. Posljednji val takvih gradnji smo kao SDP Novi Grad Sarajevo, a uz pomoć građana i građanki, uspjeli spriječiti te su za sada od istih i odustali. Ono što želim ovim reći je da Novi Grad Sarajevo ima i geografske i demografske i ekonomske (godišnji budžet od skoro 42 miliona KM) potencijale da bude savremena, moderna i urbana lokalna zajednica koja će omogućiti svom stanovništvu da živi život dostojan čovjeka i u skladu sa 21. vijekom u kojem živimo. No, prioriteti onih koji je danas vode su potpuno negdje drugdje, a ne u boljem životu građana i građanki.

 

Šta je ključni problem Novog Grada?

Obzirom na već ranije pomenutu veličinu naše opštine, Novi Grad Sarajevo nema samo jedan problem. U proteklom periodu, nakon naših čestih druženja sa građanima i simpatizerima, te održanim info stolovima i anketama, utvrdili smo postojanje 3 najveća problema u našoj opštini, koji nisu teritorijalno isključivo vezani za Novi Grad Sarajevo. Prvo bih spomenuo problem neadekvatnog, a slobodno možemo reći i skoro pa nepostojećeg, odvoda otpadnih voda u naseljima Dobroševići – Reljevo. Naime, u tim naseljima, a u kojima živi 20-ak hiljada ljudi, gorući problem jeste cjelokupni sistem odvođenja otpadnih voda. Iako građani Vodovodu uredno plaćaju odvod otpadnih voda, jedino što zauzvrat kao uslugu dobiju jeste čišćenje septičkih jama jednom godišnje. Tako nešto je nedopustivo u 21. vijeku, a naročito u glavnom gradu jedne europske države. Nadalje, jedan od ključnih gradskih problema, a koji je teritorijalno vezan za Novi Grad jeste gradska deponija u Smiljevićima, koja ne samo da je neuređena već za godinu-dvije će doseći svoje maksimalne kapacitete. Pored toga što zagađuje okolinu i neugodnim mirisima koji se sa iste šire narušava svakodnevni život građana koji žive u blizini, predstavlja i stalni izvor bolesti i direktno ugrožava ljudsko zdravlje. I kao treći, naveo bih problem saobraćaja u mirovanju – stalni problema naselja Dobrinja, Alipašinog polja, Saraj-polja, Olimpijskog sela. Garaže koje postoje, a koje su u nadležnosti KJKP Rad su, prema onom što nude, preskupe za prosječnog građanina ovog grada, a istovremeno niti su pod zaštitom niti se ulaže adekvatan novac u održavanje. Tako da, i oni građani koji mogu priuštiti da plate mjesečno parkiranje su u stalnoj opasnosti neće li se nešto obrušiti na njihovo vozilo i isto oštetiti. S druge strane, oni koji si ne mogu priuštiti platiti garažno mjesto, prisiljeni su svoja vozila parkirati po površinama koja nisu za to predviđena, što opet narušava cjelokupni ambijent života u tim naseljima. Ova tri problema prepoznata su od strane i naše organizacije, SDP Novi Grad Sarajevo i već su poduzeti određeni koraci ka iznalaženju rješenja, tako da ćemo u narednom periodu izaći u javnost sa potencijalnim rješenjima ovih problema, ali i drugih problema na koja smo već ukazivali ili imamo namjeru ukazivati kao što su: potpuno zapostavljena saobraćajna infrastruktura naročito “zabačenijih” ulica i mahala, građevinski urbicid, potpuno uništavanje zelenih površina, zapuštenost dječijih igrališta i parkova, itd.

 

Nedavno ste reagovali na fašistički vandalizam u parku sa crtanjem svastike. Da li je ljevica suviše oprezna i popustljiva na ovakve pojave?

Istina je da samo nedavno kao Forum mladih imali spontanu akciju čišćenja dijela zida u Parku prijateljstva na Dobrinji 5, a na kojem je, pored drugih grafita, bila nacrtana i svastika. Isto jutro kada smo saznali, nas 5-6 se okupilo te smo pribavili potrebni materijalni i očistili navedeni zid. Ujedno smo izdali i saopštenje i objavili foto-dokumentaciju na našoj Facebook stranici, a što je, čini se, imalo učinka, jer su nedugo zatim nadležne službe su uklonile navedene grafita. Što se drugog dijela pitanja tiče, smatram da ljevica, generalno, a ne samo kod nas, djeluje vrlo mirno i vodi politiku nezamjeranja, ne reagujući adekvatno na dešavanja oko sebe, bilo da se radi o crtežima, kao u našem slučaju, bilo da se radi o izjavama određenih javnih ličnosti, okupljanja fašističkih organizacija, revizionizmu prošlosti, imenovanju škola po fašistima i njihovim saradnicima itd. Bojim se da se često zauzima nekakav neutralan politički stav, pristup nezamjeranja, a za šta smatram da je često nemoralan, obzirom da se treba birati između humanističkog i antihumanističkog i tu nema prostora za biti neutralan i neopredjeljen. U posljednje vrijeme kroz medije, ali i izjave političara, sve više primjećujem, a što nikako nije dobro, pojačavanje negativnog mišljenja i stava po pitanju imigrantske krize odnosno imigranata koji bježeći od zla u njihovim domovinama, a kojem nisu doprinijeli, nailaze na tako reći neprijateljsku atmosferu u državama u kojima se privremeno nastane. U Tuzli su prije par dana osvanuli plakati koji bi se mogli opisati kao “plakati krvi i tla”, a koji su negativno orijentisani ka imigrantima. Na te plakate reagovala je grupa mladih aktivista i aktivistkinja i iste prekrila svojim antinacionalističkim i antifašističkim plakatima, za šta im se zahvaljujem. Nažalost, brojni su i drugi primjeri, a na koje društvo kao zajednica, po mom mišljenju, ne reaguje adekvatnom žustrinom i pravovremeno, što svakako da treba mijenjati, mijenjajući pristup nas koji se smatraju ljevičarima, ali i mijenjajući svijest građana.

 

Radite na terenu, šta je najčešća zamjerka građana i da li vidite potencijal za promjenu?

Tačno je da sam sa kolegicama i kolegama često na terenu, koliko god mi to radne obaveze na poslu dozvoljavaju. Najčešće zamjerke građana tiču se opšte nezaposlenosti, naročito mladih, njihov odlazak vani, korupcija u državnim institucijama, niske plate i posljedično tome nizak životni standard, zagađenost okoline, neadekvatno vodosabdijevanje ljeti, zagađenost zraka zimi. Potencijal za promjenu svakako uvijek postoji. Međutim, ono što je našem gradu, ukoliko nastavimo govoriti lokalno, prijeko potrebno jesu političke snage koje će po preuzimanju vlasti nastaviti raditi u javnom interesu, interesu građana, a ne u interesu pojedinaca – svog ili ljudi bliskih njima. Nije dovoljno samo prikupljati informacije o problemima ukoliko se nema plan i volja stvari mijenjati. S druge strane, nije dovoljna ni politička volja odnosno grupa ljudi, ukoliko ta ista grupa ljudi nema podršku od strane građana, civilnog sektora, nevladnih organizacija. Bez kolektivnog zajedničkog djelovanja svih nas nećemo biti u mogućnosti radikalno mijenjati stvari na bolje.

 

Često mladi ljudi apolitičnost vide kao odgovor na stanje potpunog političkog nemorala. Istovremeno, time se ne rješava problem. Da li je opravdana teza da bi se mobilizacijom progresivne omladine moglo stanje promijeniti?

U apatiji nije rješenje. Neglasanje ili neučestvovanje u političkim dešavanjima više nije ni znak nekakvog bunta. Naprotiv, većina ljudi kod nas niti glasa, niti se bavi politikom, tako da oni koji se tako ponašaju, a pogotovo mladi, više ni ne predstavlja neku manjinu koja želi poslati političku poruku o besmislenosti i beznadežnosti u kojoj se nalaze već, naprotiv, predstavljaju mainstream. Oni koji zagovaraju apatiju, neučestvovanje u političkim dešavanjima i neglasanje, koji ističu kako su svi isti, koji su digli ruke i pri tome ili samo životare ili gledaju kako da pobjegnu iz države, oni koji kritikuju bez da išta proaktivno pokušavaju mijenjati, su kod nas većina. Smatram da je teza da nam je potrebna opšta mobilizacija progresivnih mladih snaga apsolutno tačna. Našoj zemlji potrebna je politička smjena generacija. Ali, ne smjena generacija isključivo po pitanju životnog doba učesnika, već sa aspekta filozofije bavljenja politikom. Bosni i Hercegovini je potrebna radikalna promjena političkog djelovanja i pristupa političkih aktera. Potrebni su nam ne samo novi ljudi, već novi ljudi koji na politiku gledaju isključivo kao na sredstvo kojim stvaraju bolje društvo za sve nas, a ne kao svojevrsno posljednje utočište u drugim sferama neuspješnih ili utočište u kojem će se uhljebljiti, sredstvo od kojeg će, kako naš narod kaže, hajrovati. Potrebna nam je generacija lijevo mislećih, progresivnih, kreativnih, energičnih, antifašističkih, antiratnih, slobodarski mislećih mladih ljudi koji će se aktivno uhvatiti u koštac sa trenutnom političkom situacijom i svojim radikalnim djelovanjem biti ne samo politički akteri, već i društveno-politički lideri u bolje sutra. Krajnje je vrijeme da se takva jedna zajednica formira. Da li će to biti unutar određenog ili određenih političkih subjekata, da li neformalno kroz civilni sektor, to ne znam. Moje mišljenje je da takvo djelovanje i okupljanje treba biti ostvareno putem već neke od postojećih političkih stranaka, a koje bi po svom unutarstranačkom uređenju dozvolili okupljanje takomislećih pojedinaca i skupina. Da li će se nešto takvo desiti u skorašnje doba, to ne znam, ali smatram da nam je kao društvu ta promjena prijeko potrebna, stoga pozivam sve one koji se mogu prepoznati u prethodnom opisu, a žele se baviti aktivno konkretnim političkim djelovanjem, da se učlane u SDP BiH i daju svoj doprinos.

 

Šta je plan Esmira Hajdarpašića u budućnosti?

Trenutno sam okupiran pred-predizbornim aktivnostima. Aktivno radimo na pripremanju predizborne kampanje, kako kroz aktivnosti na terenu tako i kroz edukaciju i pripremnu naših kandidata. Što se neke dalje budućnosti tiče, politički planovi su vezani isključivo za lokalnu sredinu i zajednicu odnosno Novi Grad Sarajevo. Plan je već krajem oktobra ove godine, dakle odmah poslije izbora, početi raditi na strategiji djelovanja za lokalne izbore 2020. godine. A cilj je po tom pitanju jasan: biti politička snaga broj 1 u najvećoj opštini Kantona Sarajevo sa konkretnim planom i programom djelovanja i konkretnim i pripremljenim ljudima za provođenje tog programa, i to ne samo četverogodišnjim, jednomandatnim planom, već isplaniranim projektima, idejama i vizijama za period od 5, 10, pa i više godina. Ali, otom-potom, jedno po jedno.

VEZANI ČLANCI